بر طبق تعاريف روانكاوي زن گيلتي مازوخيستيك زني است كه از يك احساس گناه جنسي عميق در خصوص جنسيت خود رنج مي برد . يعني از اينكه احساس جنسي دارد و اين احساس جنسي در دوراني از كودكي ( oedipal ) معطوف به پدري بوده كه محرم اوقلمداد مي شده ، احساس گناه دارد.

اين احساس حقارت عميق(inferiority) و بد بودن عميق هم در بعد جنسي هم در بعد هويتي منجر به توليد مازوخيسم (masochism)ميشود.

همانطور كه ميبينيم در طول تاريخ بشريت تنزل زن به اموال و دارائي و يا sex object ( موضوع جنسي صرف ) و همينطور ضعيفه و ناقص عقل وجود داشته و دارد .

پس مادر، كه همان زن بزرگسال است براي بدست آوردن امنيت خود نيازمند قدرت است وچون براي خود نقشي جز والد مراقبت كننده نمي يابد و رول او محدود به وظايف مادري است اين قدرت را ازتنها منبع در اختيارش كه اجتماع هم آنرا موجه ميداند يعني كنترل بيش از حد بچه هاي خود تامين خواهد كرد .( Over protection)

حال ببينيم اين كنترل بيش از اندازه كودك چه عواقبي را در پي خواهد داشت : پسرها را از يك طرف baby(كودك روان) و از طرف ديگر يك نر ساديستيك(sadistic) خودشيفته پرورش خواهد داد و جالب اينجاست كه بخش بيبي مرد همان بخشي است كه ترس از روان زن دارد و بخش ساديستيك همان بخشي است كه زن را تحقير و او را جنس دوم ميخواند .

ادامه زن آزارخواه را در ادامه مطلب بخوانید

این مطالب خصوصیات شایعی است که  در یک فرد رشد نایافته( ّبه لحاظ روانی ) دیده می شود .  این 35 آیتم در یک کودک کاملا نرمال است 

 بطور طبیعی هر انسانی در طی مراحل رشد روانی

خویش از این مراحل عبور خواهد کرد ودر اثر تربیت

صحیح، آنها را پشت سر خواهد گذاشت . ولی متاسفانه

بدلیل عدم آگاهی پدر و مادر از  مراحل رشد روانی

صحیح ،بسیاری از کودکان آسیب می بینند و در یکی از

این مراحل تثبیت می شوند و عبور نمی کند . نتیجه

اینکه ما انسانی می شویم از لحاظ فیزیولوژیک بیست ،

سی ، چهل ویا شصت ساله ولی به لحاظ روانی دو ،

سه ویا پنج ساله .

اگر چند مشخصه را در خود یافتید ، پی ببرید که مشخصه های دیگری هم در شما وجود دارد که شاید قادر به شناخت آنها نیستید .

1-                فردی وابسته که بیشتر در روابط چسبنده وارد می شود

2-                عزت نفس ( احترام به خود ) " واقعی " ندارد .

3-                با میخواهم های خود ( در حیطه عاطفه ، غریزه و خواسته ها ) در مقابل بایدها و اصول اجتماعی و وجدانی زندگی می کند .

4-                در روابط خود دهنده نیست و صرفا دریافت کننده است .

5-                مرز رابطه ها را رعایت نمیکند و بهمین دلیل دیگران به او اعتماد نمی کنند یا اعتمادشان را از او بازپس می گیرند .

6-                در بیشتر موارد نیازمند کسی است که اورا حمایت کند ( والد حمایتگر ) .

7-                کنترلی بر تکانه های احساسی خود ندارد . بطوری که این تکانه ها او را به اعمال خلاف واقعیت و منطق هدایت کنند .

8-                عواطف و تکانه های احساسی جلوی واقعیت سنجی " من " او را می گیرد.

9-                جسارت تجربه کردن ندارد ، ترسوست و میل به گاهواره دارد .

10-           ترسهای ذهنی زیادی از جمله : ترس از اشتباه ، شکست ، قضاوت دیگران ، مورد پرخاش واقع شدن ، طرد شدن و ترک شدن دارد .

11-           تحمل ناکامی ندارد و زود احساس شکست می کند و دچار ناامیدی ، بی انگیزگی و افسردگی می شود .

12-           بجای واقعیت ، با فانتزی های خودش زندگی می کند  . چون توانایی رویارویی و اداره کردن واقعیتها را در خود نمی بیند .

13-           در مقابل ناکامی های زندگی که اغلب آنها را شکست تلقی می کند ، وجدان اخلاقی اش دچار واپس روی شده و می تواند بزهکار شود .

14-           همیشه نیازمند قهرمان و اسطوره است تا به آن متصل شود .

15-           قهرمان ذهنی او تا زمانی که کامل و بی نقص است ، در اوج قرار دارد و به محض دیدن کوچکترین نقصی ، او را بی ارزش میپندارد .

16-           تصویری که از خود در ذهن دارد یا خودشیفتگی است یا بی ارزشی و حقارت . یعنی تصویر واقعی خود را نمیبیند .

17-           طیف نمی شناسد . همه پدیده ها و واقعیتها یا سفید هستند یا سیاه یا بد هستند یا خوب و حد واسطی ندارند .

18-           توانایی همدلی کردن با دیگران را ندارد و نمی تواند خود را در موقعیت عاطفی دیگران قرار داده و آنها را درک نماید .

19-           نمی تواند به دیگران گوش کند و اغلب در پی گفتن است .

20-           قادر به تفکر منطقی و سیستماتیک نیست و بیشتر از روی عاطفه تصمیم می گیرد و بعد برای تصمیمش بدنبال توجیه عقلانی می گردد .

21-           بیشتر قضاوتها و روابطش در مورد انسانهای دیگر ، فرافکنی احساسات خودآگاه و ناخودآگاهش می باشد .

22-           مسئولیت اعمال خود را نمی پذیرد و ترس شدید از پذیرش مسئولیت دارد .

23-           در قبال خود و دیگران نمی تواند تعهدی بپذیرد .

24-           نظم ، استمرار و تداوم در کارهایش وجود ندارد . کاری را با انگیزه می آغازد ولی قادر به ادامه آن نیست چون انگیزه بیشتر در حیطه عاطفه قرار می گیرد .

25-           شادی کودکانه را بر رضایت بالغانه ترجیح می دهد .

26-           انجام تمایلات غریزی و عاطفی خود را نمی تواند به تعویق بیندازد ویا از آن چشم پوشی کند .

27-           اغلب مشکلات و بحرانهای زندگی خود را در بیرون خودش جستجو می کند . و به موقعیتهای بیرون از خویش نسبت می دهد و در حقیقت خود را عاری از هر عیب و نقصی می پندارد .

28-           به همین دلیل ، به جهان پیرامون خود بد بین است و فکر میکند دیگران دائما میخواهند به او آسیب برسانند .

29-           فاقد مهارتهای لازم جهت برقراری ارتباطات اجتماعی است .

30-           یا در حسرت و خشم گذشته بسر میبرد ، یا نسبت به آینده نگران و ناامید است و بطور کلی از زمان حال لذت نمی برد .

31-           نیازمند گرفتن امنیت از دیگران است و خود نمی تواند با تولید امنیت در دیگران  قدرت بگیرد . ( امنیتی که  چنین  انسانی  می گیرد بسیار شکننده و ناپایدار است ).

32-           قادر به استفاده از مکانیسم دفاعی گذشت و ایثار نیست و نمی تواند دیگری را ببخشد .

33-           احساسات رشد یافته همانند شرم و گناه در او کم است ولی احساسات رشد نایافته مانند خشم و خودخواهی در او زیاد .

34-           میل به رشد معنوی در او کم است و عامل حرکت در او بیشتر انگیزه های غریزی و عاطفی او هستند .

35-           توانایی عشق ورزیدن ندارد و بجای این مهارت ، رابطه سلطه و زیر سلطه را جایگزین می نماید .

منتظر نظرات شما هستم . وتقاضا دارم این مطالب را به

بقیه دوستان خود معرفی نمایید . امید که بتواند موثر

واقع شود .

در خصوص هر کدام از این مراحل توضیحات مفصل تری را در آینده خواهم نوشت .

لازم به ذکر است که این آیتمها توسط دکتر آذر دخت مفیدی ( روانپزشک ، روانکاو ) تهیه و تدوین شده است .

خود شيفتگي

<<  نعل  وارونه ي   نفرت  از  خويش  >>

و

متاسفانه

عامل عقب ماندگي ما ايرانيان

در خودشيفتگي فردي ، فرد ودر خودشيفتگي هاي جمعي ، جمع  به دليل توقفهايي در مراحلي از ناتواني و عجز و احساس عدم  توانمندي براي حفظ روان خويش متوسل به مکانيسمي دفاعي مي شود که به آن خودشيفتگي اطلاق ميگردد .

کودک ناتوان به دنيا مي آيد از توان مادر تغذيه ميشود ، از توان مادر ياري ميگيرد تا به تدريج بر اين ناتواني دروني فائق بيايد و احساس توانمندي کند . گاهي به علت نداشتن اين مادر توانمند يا کسي که نقش مادر را براي او بازي ميکند و يا عدم ويژگيهايي که اين مرکز توان بايد داشته باشد از جمله حمايت، احترام ، حضور عاطفي ، عشق ، پذيرش و آگاهي  آنوقت است که اين احساس ناتواني در کودک تثبيت شده و کودک با تخيلي از قدرت ،  تخيلي از خود برتر بيني و تخيلي از اينکه موجودي است ويژه و او بر ديگران سلطه و برتري  دارد  بزرگ مي شود .

البته تا قبل از 5-6 سالگي اين خودشيفتگي ها  سالم و طبيعي است ولي اگر بعد از شش سالگي اين خودشيفتگي ها مثل تاولي فروکش نکند و کودک اعتبار و ارزش خود و ديگران را درون خودش به ثبت نرساند  اتفاقي که ميافتد اين است که با همين ويژگي،  انساني است بيست ، سي ، ويا شصت ساله ، ولي کودک روان  . بدين معني که از لحاظ عاطفي و ارتباطي زير پنج سالگي توقف کرده است .

همين وضعيت براي جوامع و ملتها نيز اتفاق مي افتد . اگر ملتي در جايي از تاريخ بايستد و بگويد : فرهنگ من ، تاريخ من ، تمدن من زبان من و نه بقيه دنيا ، حالت آن کودکي را پيدا ميکند که در يک توهم امنيتي بسر ميبرد بخاطر آنچه که بر سر او آمده ...

مصرانه بر اين باورم که جامعه اي سالم به لحاظ رواني يا حکومتهاي مريض در آن شکل نميگيرد ويا اگر هم بوجود آيد قادر به ادامه حيات نخواهد بود .

لازم است در ادامه توضيحاتي در خصوص مراحل رشد کودک عنوان گردد :